3.3.5.3 Uitdrogingskrimp

De tijdsafhankelijke krimp door vochtuitwisseling met de omgeving (afhankelijk van de RV).

De grootte van de uiteindelijke uitdrogingskrimp is afhankelijk van de relatieve vochtigheid (voor viaducten 75%, voor bruggen 80% aanhouden), de theoretische dikte (h0) het toegepaste beton en de toegepaste cementsoort. Hoe hoger de betonkwaliteit hoe lager de uitdrogingskrimp.

De uitdrogingskrimp op tijdstip t dient als volgt bepaald te worden:

ecd (t) = ecd,0  · kh · βds (t,ts)

Eindwaarde uitdrogingskrimp in ‰
Eindwaarde uitdrogingskrimp in ‰

 

De eindwaarde van de uitdrogingskrimp dient gecorrigeerd te worden meteen factor kh die de invloed van de theoretische dikte in rekening brengt, zie onderstaand figuur.

Reductiefactor kh
Reductiefactor kh

 

De snelheid waarmee uitdrogingkrimp optreedt is voornamelijk afhankelijk van  de geometrie van de constructie (de theoretische dikte h0).  Bij rijdekken met prefab liggers verloopt de uitdroging aanzienlijk sneller dan bij massieve platen. Het verloop van de kruip in de tijd wordt beschreven met de volgende formule.

021

 

Hierin is :

ts : het tijdstip waarop de nabehandeling is beëindigd.

h0 = 2Ac/u

h0 : de theoretische dikte van het element in mm waarin:

Ac : de oppervlakte van de dwarsdoorsnede [mm2];

u  : de omtrek van het element dat in aanraking komt met de buitenlucht [mm];

 

In het volgende figuur is het verloop van de tijdsfactor βds(t, ts) weergegeven voor verschillende waarden van h0.

Verloop uitdrogingskrimp voor verschillende waarden van h0
Verloop uitdrogingskrimp voor verschillende waarden van h0